کلام امروز: لوقا ۳:‏۱-‏۶ | مطالعهٔ کتاب مقدس: ملاکی ۳:‏۱-‏‏۴؛ فیلیپیان ۱:‏۳-‏۱۱؛ 

لوقا ۳:‏۱-‏۶

«... کلام خدا در بیابان بر یحیی، پسر زکریا، نازل شد.» (آیۀ ۲)

دومین یکشنبه از «دورۀ ظهور»سرود: «متبارک باد خداوند، خدای اسرائیل» اگر سعی دارید دربارۀ یحیای تعمیددهنده سخن بگویید، نمی‌توانید این کار را «نصفه و نیمه» انجام دهید! قوم خدا همیشه در حال حرکت است و کلام خدا به همه‌جا می‌رسد. همین امر در مورد یحیی نیز صادق است. کلام خدا از طریق او به‌سرعت پخش می‌شد. انجیل لوقا می‌توانست عملاً با همین آیات آغاز شود، به شیوه‌ای مشابه با انجیل مرقس. استفادۀ لوقا از اسامی رهبران سیاسی به منظور تعیین تاریخ خدمت یحیی، یادآور این امر است که روایت او در واقعیت‌های امپراطوری روم و نظام اداری آن رخ داده است. چنین تأکیدهایی به دفعات در روایت او به ‌کار‌ رفته است. یحیی به‌عنوان یک نبی معرفی شده، نبی‌ای که کلام خدا بر او نازل شد. اما گفتار خودش بر این تأکید دارد که نقشش همانا آماده‌ساختن راه برای شخصی دیگر است. ولیکن پیام او به‌عنوان یک پیشگام، به شکل زمزمه و نجوایی مؤدبانه نبود، بلکه قویاً اعلام می‌داشت که جریان همۀ امور در حال دگرگونی است. صحنۀ سیاسی، اجتماعی و فرهنگی چنان متحول می‌شد که قابل تشخیص نبود. می‌گفت: مراقب باشید، توجه کنید، دلگرم شوید و ملحق گردید زیرا این پیامی است که از همۀ ما مطالبه می‌کند تا نقش خود را به‌عنوان شاگرد ایفا کنیم. لوقا از دو شخصیت دیگر نیز نام می‌برد که نقش مهمی در بخش بعدی روایتش به‌ عهده خواهند داشت، یعنی پیلاتـُس و هیرودیس آنتیپاس (نه هیرودیس کبیر که به‌هنگام ولادت عیسی بر مسند قدرت نشسته بود/م.). این نکته یادآوری می‌کند که رویدادها را چگونه باید به یکدیگر مرتبط سازیم. روایت و ماجرا را نباید بخش‌بندی کنیم؛ زیرا یک «تصویر بزرگ» هست که باید همیشه مد نظر داشته باشیم.

مطالعهٔ کتاب مقدس

لوقا ۳:‏۱-‏۶

در پانزدهمین سالِ فرمانروایی تیبِریوسِ قیصر، هنگامی که پُنتیوس پیلاتُس والی یهودیه بود، هیرودیس حاکم جلیل، برادرش فیلیپُس حاکم ایتوریه و تْراخونیتیس، لیسانیوس حاکم آبیلینی، و حَنّا و قیافا کاهنان اعظم بودند، کلام خدا در بیابان بر یحیی، پسر زکریا، نازل شد. پس یحیی به سرتاسر نواحی اردن می‌رفت و به مردم موعظه می‌کرد که برای آمرزش گناهان خود توبه کنند و تعمید گیرند. در این باره در کتاب سخنان اِشعیای نبی آمده است که: «ندای آن که در بیابان فریاد برمی‌آورد، ”راه خداوند را آماده کنید! طریقهای او را هموار سازید! همۀ دره‌ها پر و همۀ کوهها و تپه‌ها پست خواهند شد؛ راههای کج، راست و مسیرهای ناهموار، هموار خواهند گشت. آنگاه تمامی بشر نجات خدا را خواهند دید.“‌»

ملاکی ۳:‏۱-‏‏۴

خداوند لشکرها می‌فرماید: «هان من پیام‌آور خود را می‌فرستم، و او راه را پیش روی من آماده خواهد کرد. و خداوندگاری که طالب اویید به ناگاه به معبد خویش در خواهد آمد؛ و آن پیام‌آورِ عهد که در او وجد می‌کنید، هان او می‌آید! اما کیست که روز آمدنش را تحمل تواند کرد؟ و کیست که به هنگام ظهورش توانَد ایستاد؟ زیرا او همچون آتشِ پالایِشگران و مانند صابونِ گازُران خواهد بود. او همچون پالایِشگر و تصفیه‌کنندۀ نقره خواهد نشست و فرزندان لاوی را پاک ساخته، آنها را چون طلا و نقره تصفیه خواهد کرد، و آنان در پارسایی، هدایا برای خداوند خواهند آورد. آنگاه هدایای یهودا و اورشلیم همچون ایام گذشته و سالیان پیشین، خداوند را خشنود خواهد ساخت.

فیلیپیان ۱:‏۳-‏۱۱

هر گاه شما را به یاد می‌آورم، خدای خود را شکر می‌گویم و همواره در همۀ دعاهایم برای همگی شما شادمانه دعا می‌کنم، بجاست که دربارۀ جمیع شما چنین بیندیشم، چرا که در دل من جای دارید؛ زیرا شما همه با من در فیض خدا شریکید، چه در زنجیر باشم و چه مشغول دفاع از انجیل و اثبات حقانیت آن. یقین دارم آن که کاری نیکو در شما آغاز کرد، آن را تا روز عیسی مسیح به کمال خواهد رسانید. خدا شاهد است که با عواطف خودِ مسیحْ عیسی، مشتاق همۀ شما هستم. دعایم این است که محبت شما هر چه بیشتر فزونی یابد و با شناخت و بصیرت کامل همراه باشد، تا بتوانید بهترین را تشخیص دهید و در روز مسیح، پاک و بی‌عیب و آکنده از ثمرات پارسایی باشید که به واسطۀ عیسی مسیح به بار می‌آید و به تجلیل و سپاس خدا می‌انجامد.