شادی، دومین میوه از میوه‌های روح القدس است. وقتی ما به کلمهٔ شادی فکر می‌کنیم اولین چیزی که به ذهن ما می‌رسد، خوشحالی است. در کتاب مقدس خداوند بارها و بارها به ما می‌گوید شاد باشید. حتی می‌گوید که در سختی‌ها هم همیشه شاد باشید.

«شاد‌بودن» با «خوشحال‌بودن» فرق می‌کند. بعضی وقت‌ها در زندگی اتفاق‌هایی می‌ا‌فتد که باعث می‌شود ما خوشحال نباشیم، یعنی ناراحت می‌شویم. اما این نباید باعث شود که شادی درون قلب ما از بین برود، چون ما می‌دانیم که خداوند همراه ماست و زمانی که ما مشکلی داریم، او ما را تنها نمی‌گذارد. دانستن همین موضوع و دعا کردن، کم‌کم درون ما را شاد می‌کند.

چیزهایی که در این دنیا باعث خوشحالی و یا ناراحتی ما می‌شوند، ابدی یعنی همیشگی نیستند. یک‌روز می‌آیند و یک‌روز هم می‌روند. اما شادی در مسیح؛ ابدی (همیشگی) است، حتی وقتی که غمگین هستیم.

بیایید یک مثال بزنیم؛ در کتاب مقدس، در نامهٔ دوم پولُس به قرنتیان می‌خوانیم که پولس به‌خاطر ایمانش به عیسی مسیح چقدر رنج‌ و سختی‌ کشید. او به زندان افتاد و در زندان شکنجه شد. زندانی که پولُس در آن زندانی بود خیلی جای بدی بود. آنجا تاریکی، تنهایی، سختی، شکنجه و توهین بود. اما پولُس در همهٔ این شرایط، در دلش شادی واقعی را هیچ‌وقت از دست نداد، چون می‌دانست که عیسی مسیح همیشه با اوست. همین‌طور پولُس می‌دانست که خوهران و برادران مسیحی‌اش به‌یادش هستند و برای او که در آن شرایط سخت است، دعا می‌کنند. زندگی پولُس برای ما می‌تواند یک الگو باشد یعنی چیزهایی که او از خداوند یاد گرفت، ما هم یاد بگیریم و در زندگی عمل کنیم.

پولُس در دوم قرنتیان فصل ۶ آیهٔ ۱۰ می‌گوید با اینکه دلش شکسته شده است، اما پُر از شادی خداوند است. و باز هم در دوم قرنتیان فصل ۷ آیهٔ ۴ می‌گوید که با وجود تمام زحمات و مشکلات، دلگرمی و شادی زیادی دارد.