والدین عزیز خوش آمدید

اولین باری که کودکتان را در آغوش گرفتید، به یاد دارید؟ اگر تجربهٔ شما هم مانند تجربهٔ من بوده باشد، پس شما نیز از آفرینش بی‌همتا و زیبای خدا در شگفتی بوده‌اید. قلبتان مملو از محبت و ذهن شما سرشار از امید و رویا برای فرزند کوچکتان بوده است. ما به‌عنوان کسانی که تازه پدر و مادر شده بودند، مشتاق بودیم رابطه با فرزندمان را به‌گونه‌ای به پیش ببریم که منجر به شادی در سال‌های آینده شود. هم‌چنان که کودک ما در حال رشد و یادگیری بود، ما نیز دریافتیم که با چالش‌های زیادی در مورد تربیت فرزندمان روبه‌رو هستیم.

کودک‌مان دیگر آن نوزاد ناتوانی نبود که برای هر چیز به ما وابسته باشد. او کودکی شده بود که برای به‌دست‌آوردن استقلال خودش تلاش می‌کرد و ما هر روز بیشتر متوجه مسئولیت عظیمی که به عهده‌ داشتیم، می‌شدیم. مسئولیتی که به نظر من اجتناب‌ناپذیر و حیاتی است.

هر پدر و مادری به‌خوبی می‌داند که فرزند‌پروری و تربیت فرزند بسیار دشوار است؛ زیرا یک شغل ۲۴ ساعته و بدون وقفه است و هیچ زمان استراحت و فراغتی در این شغل وجود ندارد. به‌طور معمول ما، به‌عنوان پدر و مادر، ۱۸ سال فرصت داریم که با توجه به تجارب زندگیمان، فرزندان خود را برای زندگی مستقل در دنیایی که در آن مشکلات و خطر‌ها وجود دارد، آماده سازیم. موفقیت‌های کودکان ما، تا حد زیادی بستگی به توانایی ما (به‌عنوان پدر و مادر) در تربیت آنها دارد. فقط محبت کردن به کودک‌مان کافی نیست! هر چند این بسیار حیاتی است. اما ما همچنان باید مهارت‌های مؤثری برای هدایت کودکمان داشته باشیم. هدف از این درس‌ها، یادگیری مهارت‌هایی است که شما را برای به‌وجود آوردن روابط خانوادگی قوی، مجهز می‌سازد. این درس‌ها به‌گونه‌ای پایه‌ریزی شده‌اند که به شما کمک کند در شکل‌گیری و رشد شخصیت فرزندانتان، به لحاظ رفتاری و اخلاقی، به‌طور مسئولانه‌ای آنها را راهنمایی کنید. تربیت می‌تواند مانند یک جادهٔ سنگی باشد. این یک سفر ایمانی است؛ زیرا ما از نتایج پایانی بی‌خبر هستیم. خدا به ما پنجره‌ای کوچک از فرصت‌ها برای محبت‌کردن به کودکانمان می‌دهد تا به او بیاموزیم که چطور در این دنیا با موفقیت حرکت کند. ما در این سفر به حکمت نیاز داریم و خدا می‌گوید اگر از او بخواهیم، به ما سخاوتمندانه حکمت خواهد بخشید.

«اگر کسی از شما فاقد حکمت باشد، آن را از خدا بخواهد و خدایی که همه چیز را با سخاوت می‌بخشد و انسان را سرزنش نمی‌کند آن را به شما خواهد داد.»

یعقوب ۱:۵

این دلگرم‌کننده است که بدانیم ما در این سفر تنها نیستیم.

خدا وعده داده است:

«تو را هدایت خواهم نمود و راهی را که باید بروی به تو تعلیم خواهم داد: تو را نصیحت خواهم کرد و چشم از تو بر نخواهم داشت.»

مزمور ۳۲:۸

خدا تمایل دارد در زندگی ما شریک شود. او خانواده‌ها را دوست دارد! از همان ابتدا، داشتن خانواده، اندیشهٔ خدا برای ما بوده است. او می‌خواهد که ما سعادتمند باشیم.

دعا می‌کنم این دروس، امیدوار کننده و مشوق شما باشد. همچنین بتواند شما را هدایت کند.

همین‌طور دعا می‌کنم که خانوادهٔ من و شما، برای دیگران عظمت خدا را گواهی دهند.

پس در این سفر رشد و تربیتی فرزندان، به من بپیوندید.