در یک گفت‌وگو در مورد چه چیزهایی می‌توانیم صحبت کنیم؟ چرا باید صحبت‌کردن با یکدیگر را در اولویت قرار دهیم؟ برای دانستن جواب، قسمت قبل را مطالعه کنید.

پس اختلاف‌نظرها چه؟

«این اختلاف‌نظرها نیستند که اهمیت دارند، بلکه نحوۀ برخورد شما با آنها است که اهمیت دارد.»

آیا باید در هر مباحثه‌ای پیروز شوید؟ در این صورت، تمام پیروزی‌های شما، در حقیقت شکست خواهند بود! این برای شما شکست خواهد بود، چون حرمت شما نزد همسرتان مخدوش شده است و اگر باز هم اصرار کنید که حق با شماست، ممکن است حتی عشق و محبت او را نیز از دست بدهید. این اختلاف‌نظرها نیستند که اهمیت دارند، بلکه نحوۀ برخورد شما با آنها است که اهمیت دارد! اما چگونه باید این را گفت؟

بی‌پرده: در مورد آنچه فکر یا احساس می‌کنید، بی‌پرده صحبت کنید. به خودتان نگویید: «اگر مرا دوست داشت، خودش می‌فهمید که چه چیزی می‌خواهم!»، زیرا هیچ یک از شما، قادر به خواندن ذهن دیگری نیستید. شما باید هر چیزی را آن‌طور که هست، بیان کنید، ولی اغراق هم نکنید. جملاتی که شامل «هرگز» و «همیشه» هستند، به‌ندرت حقیقت دارند. هنگامی که به‌طرف مقابل گوش می‌کنید، صحبت او را قطع نکنید. بی‌پردگی زمانی که با نزاکت همراه باشد، آسان‌تر خواهد بود.

افسانه: «اگر مرا دوست داشت، خودش می‌فهمید که چه چیزی می‌خواهم!»

در خلوت: مکان را درست انتخاب کنید. اگر انتقادی ضروری است، زمانی آن را مطرح کنید که شخص دیگری آنجا نباشد. اگر در ملأعام از همسرتان انتقاد کنید، در منزل، همسری عصبانی خواهید داشت، که حرفتان را نخواهد شنید و در صورت نیاز به تغییر، به‌سختی تغییر خواهد کرد.«اگر مرا دوست داشت، خودش می‌فهمید که چه چیزی می‌خواهم!»

به‌نرمی: کلمات خود را به دقت انتخاب کنید. «احساس توهین کردم…»، بهتر از «تو به من توهین کردی…» است، چرا که جملۀ اول، به درد اشاره می‌کند و جملۀ دوم، دیگری را محکوم می‌کند. با انتخاب کلمات سخت، کار را سخت خواهید کرد. رُک‌بودن می‌تواند بهانۀ بی‌جایی برای حمله به طرف مقابل باشد. اگر از کلمات لطیف‌تر استفاده کنید، احتمال بیشتری است که به شما گوش فرا دهند. به‌جای «من کاملاً با … مخالفم» از جمله‌ای شبیه به «من از این زاویه به ماجرا نگاه می‌کنم که…» استفاده کنید. شما می‌توانید با دیگران اختلاف‌نظر داشته باشید، ولی مجبور نیستید انسانی گوشت‌تلخ باشید. کلمات، هم می‌توانند دیگران را زخمی کنند و هم مرهمی بر زخم افراد باشند.

به‌آرامی: لحن درستی داشته باشید. انسان‌ها آن‌قدر سریع واکنش نشان می‌دهند و کنترل خود را از دست می‌دهند که فکر می‌کنند کاری در مورد آن نمی‌توان کرد. اما این‌طور نیست. خشم، همراه با بلند‌شدن صدا شعله‌ور شده و با آرام صحبت‌کردن، خاموش می‌گردد. کلمات نرم و لحن ملایم به احتمال بیشتر، با جواب‌های ملایم روبه‌رو می‌شوند. این گفته را فراموش نکنید: «هرچه بیشتر فریاد بزنی، من کمتر می‌شنوم.»

باصداقت: منش درستی داشته باشید. دو نوع تله وجود دارد. اولین تله، سرزنش است («تو من را عصبانی می‌کنی») و دومین تله، حالت دفاعی داشتن است («دیگر دست خودم نیست»). او خود را قربانی می‌پندارد و تصور می‌کند همسرش کاملاً بی‌منطق و زورگوست. اما همسر او نیز خود را به همان نسبت، بی‌گناه می‌پندارد. حقیقت می‌تواند جایی بین این دو قطب باشد. برای مثال می‌توان گفت: «راستش، من احساس می‌کنم که تو اشتباه می‌کردی، اما می‌دانم که من هم کارهایی کردم که تو عصبانی‌تر شدی و از این بابت متأسفم.»

بامحبت: موضع خود را درست انتخاب کنید. الزامی ندارد که اختلاف‌نظر تبدیل به جنگ اراده شود. اگر باید به مسئله‌ای حساس پرداخته شود، با یکدیگر بنشینید و صحبت کنید. اگر در دو سوی میز بنشینید، مانعی بین شما وجود خواهد داشت و اگر در دو سوی اتاق بنشینید، فاصله‌ای بین‌تان خواهد افتاد. اما اگر کنار هم بنشینید، حتی اگر چیزی به زبان بیاورید که قبولش مشکل باشد، بازوانتان به طرف مقابل می‌گویند: «دوستت دارم.»

به‌شکل کاربردی: زمان درست را انتخاب کنید. شاید هنگامی که شما می‌خواهید با همسرتان صحبت کنید، او آن‌قدر خسته یا درگیر مشغله‌های فکری باشد که نتواند آن‌طور که باید به گفت‌وگو بپردازد. البته می‌توانید با یکدیگر قرار بگذارید که اگر یکی از شما احساس کرد کنترل اوضاع از دست خارج خواهد شد، صحبت را به وقت دیگری موکول کنید. البته این نباید بهانه‌ای برای فرار کردن از صحبت‌های مهم باشد، اما اگر احساس کردید نباید در «آن لحظه» صحبت کنید، به احتمال زیاد، نتیجۀ آن صحبت، بیشتر آسیب خواهد بود تا پیشرفت. در صورت نیاز می‌توانید با یکدیگر توافق کنید که در موردی به توافق نرسید، چرا که در این نوع مباحث، در کنار هم شاد بودن، بهتر از حق داشتن است.

به‌صورت عاقلانه: نتیجۀ صحبت را انتخاب کنید. از خودتان بپرسید: «آیا این مسئله واقعاً ارزش بحث‌کردن را دارد؟» آیا این ماجرا یک سال دیگر، یا یک هفتۀ دیگر اهمیتی خواهد داشت؟ ازدواج شما بسیار مهم‌تر از اینهاست. اجازه ندهید اختلاف‌نظرها بین شما فاصله بیندازند یا شما را از هم جدا کنند. مصمم باشید و ارتباط خود را تقویت کنید.