قوانین حقوق بشر در مورد عدم تبعیض چنین می‌گوید: 

«همهٔ افراد در برابر قانون مساوی هستند و حق دارند بدون هیچ تبعیضی از حمایت قانون برخوردار شوند.»

مادهٔ ۱۸ اعلامیهٔ جهانی حقوق بشر نیز می‌گوید: «هر کس حق دارد از آزادی فکر، وجدان و مذهب بهره‌مند شود. این حق متضمن آن است که افرادی که عضو اقلیت‌های اقلیمی، مذهبی و زبانی هستند، بتوانند فرهنگ، دین و زبان خود را داشته باشند.»

با همهٔ زندانیان باید با احترام برخورد شود؛ زیرا آنها نیز به‌عنوان یک انسان، دارای کرامت ذاتی و ارزش‌های انسانی هستند. به همین علت هیچ نوع تبعیضی بر علیه زندانیان بر اساس نژاد، رنگ، جنسیت، زبان، مذهب، عقاید سیاسی یا عقاید دیگر، منشأ ملی یا اجتماعی، اموال، تولد و موقعیت دیگر نباید وجود داشته باشد.

مطلوب است که با توجه به شرایط محلی، به باورهای دینی زندانیان و احکام فرهنگی جامعه یا گروهی‌ای که زندانیان متعلق به آن هستند، احترام گذاشته شود. در‌صورتی‌که شخص زندانی نتواند زبان مسئولین زندان را به‌خوبی یا به‌طور کامل درک یا صحبت کند، باید حق دریافت اطلاعات مربوطه را در اسرع وقت و به زبانی که او به‌خوبی آن را درک می‌کند، داشته باشد.

اتباع خارجی زندانی، باید امکانات مناسب برای برقراری ارتباط با نمایندگان دیپلماتیک دولت کشور خود را داشته باشند. برای زندانیان فاقد نمایندگی دیپلماتیک در کشور، یا پناهند‌گان و یا افراد بدون تابعیت، باید شرایطی مناسب برای برقراری ارتباط با نمایندهٔ دیپلماتیک کشور مربوطه، یا هر مقام ملی یا بین‌المللی که مسئولیت محافظت از چنین افرادی را دارد فراهم شود. 

تبعیض‌هایی که در زندان ممکن است وجود داشته باشد، برای هر شخص و هر گروهی متفاوت است. در اینجا به چند مثال در خصوص تبعیض بر علیه افراد دارای معلولیت می‌پردازیم.

تبعیضاتی که ممکن است شامل حال افراد دارای معلولیت در زندان شود از این قرار هستند:

  • محرومیت از امکانات، برنامه‌ها و خدماتی که برای دیگر زندانیان قابل دسترسی است؛
  • فراهم‌نکردن مترجم زبان اشاره برای زندانیان ناشنوا در طی جلسات انظباطی، تصمیم‌گیری‌ در زمان تفکیک و طبقه‌بندی، ملاقات‌های پزشکی و برنامه‌های آموزشی و حرفه‌ای؛
  • عدم ارائهٔ تجهیزات پزشکی مانند صندلی چرخ‌دار و عصا به زندانیان دارای معلولیت؛
  • جداسازی یا قرار‌دادن زندانیان معلول در سلول‌های انفرادی؛ به علت عدم دسترسی به سلول‌های عمومی و آسیب‌پذیر قلمداد نمودن این افراد. 

در یکی از مقالات قبلی، تحت عنوان «شکایات و روش‌های بازرسی» به این نکته اشاره شد که همهٔ زندانیان باید این حق را داشته باشند که در خصوص طرز برخورد مسئولین در زندان شکایت کنند. خوانندگان می‌توانند برای اطلاعات بیشتر در خصوص قوانین حقوق بشر در مورد شکایات و روش‌های بازرسی در زندان به این مقاله رجوع کنند.