دنیا به‌سرعت در حال تغییر است. خبرهای روز را تماشا می‌کنیم، اطلاع‌رسانی‌هایی را می‌بینیم که بر صفحهٔ تلفن ما ظاهر می‌شوند و رسانه‌های اجتماعی را می‌خوانیم که به‌راحتی می‌توانند ما را درگیر ترس و نگرانی کنند. تا زمانی که زندگی به حالت طبیعی بازگردد، زمان زیادی در اختیار داریم و این وسوسه که اجازه دهیم ذهنمان در مسیر اشتباه پرسه بزند، خیلی سریع می‌تواند بر ما غالب شود. 

پس چطور باید به خدا تکیه کنیم، وقتی نمی‌دانیم چه آینده‌ای در انتظارمان است؟ ماندن در خانه هم به این شرایط کمک نمی‌کند. درحالی‌که عدم قطعیت دربارهٔ پایان این شرایط بر ذهنمان سنگینی می‌کند، درگیر احساسات مختلفی هم هستیم، بچه‌ها ناآرام هستند و این باعث افزایش اضطراب می‌شود. در چنین اوقاتی، نیاز به تکیه‌کردن به خدا واضح و آشکار می‌شود. اما آشکار‌بودن این نیاز به این معنا نیست که آسان است.

داستان‌های افراد بیکار، بچه‌های گرسنه، بیماران و افرادی که به‌خاطر عزیزانشان سوگواری می‌کنند، باعث شده که من نیز درد بکشم و برای کسانی که درگیر این شرایط هستند، دعا کنم. بعضی از شرایط بسیار بغرنج نیستند، اما این چالش‌ها را بی‌اهمیت نمی‌سازند. شاید احساس گناه می‌کنیم؛ چون از اینکه برنامه‌ها لغو شده‌اند، ناراحت یا مأیوس شده‌ایم، یا کلافه‌ایم از اینکه نمی‌توانیم دوستانمان را ببینیم، یا ناامید از اینکه نمی‌دانیم چطور کمک کنیم. مهم نیست در چه موقعیتی هستید، خبر خوش این است که با اینکه دنیای ما همیشه در حال تغییر است، اما خدای ما هرگز تغییر نمی‌کند! او خدایی است که می‌توانیم به او اعتماد کنیم و در دوران‌های سخت به‌سوی او برویم و او؛ همیشه چنین خدایی خواهد بود.

چیزی که باید درک کنیم، این است که مهم نیست شرایط ما چقدر تاریک است، زیرا نور خدا همیشه درخشان‌تر می‌تابد. در واقع، هر چه شرایط تاریک‌تر باشد، نور او درخشش بیشتری خواهد داشت.

وقتی به خدا تکیه می‌کنیم، او به ما انرژی و ایده می‌دهد. معمولاً این ایده‌ها شامل کمک به دیگران و امید‌بخشیدن است؛ چون خدای ما، خدای رابطه و محبت است. وقتی به خودمان تکیه می‌کنیم، تمایل داریم به درون نگاه کنیم و تمرکزمان بر خودمان است. بنابراین، به بسیاری از مسائل خودخواهانه و ترسناک فکر می‌کنیم. بیایید صادق باشیم: هیچ کس از این نوع تفکرات بهرهٔ مفیدی نمی‌برد، اما در عوض، وقتی به خدا تکیه می‌کنیم، تفکراتمان بر بیرون متمرکز می‌شود و آرامش مافوق طبیعی می‌یابیم. خدا به ما می‌گوید: 

  • «بارهای سنگین یکدیگر را حمل کنید که این گونه شریعت مسیح را به جا خواهید آورد.» (غلاطیان ۶: ۲، ترجمهٔ هزارهٔ نو)
  • «از نیکویی‌کردن و سهیم‌نمودن دیگران در آنچه دارید غفلت مورزید، زیرا خدا از چنین قربانی‌ها خشنود است.» (عبرانیان ۱۳: ۱۶، ترجمهٔ هزارهٔ نو)
  • «برای هیچ چیز نگران نباشید، بلکه در هر چیز با دعا و استغاثه، همراه با شکرگزاری، درخواست‌های خود را به خدا ابراز کنید. بدین‌گونه، آرامش خدا که فراتر از تمامی عقل است، دل‌ها و ذهن‌هایتان را در مسیح عیسی محفوظ نگاه خواهد داشت.» (فیلیپیان ۴: ۶ – ۷، ترجمهٔ هزارهٔ نو)

خیلی خوب و عالی است که شما احساس می‌کنید به خدا نزدیک هستید و هیچ ترسی ندارید، درست است؟ اما اگر همچنان نگران هستید، باید چه کار کنید؟

خدا در این بخش هم شما را تحت پوشش قرار داده است! وقتی من مشوش هستم و نیاز به قوت قلب دارم، برای دلگرمی کلام خدا را بررسی می‌کنم؛ چون کلام او راست و جاودانه است. اینها یادآوری‌هایی از کلام خداست که وقتی احساس نگرانی، ترس یا تشویش می‌کنم به من کمک می‌کنند: 

  • «آیا تو را امر نکردم؟ قوی و دلیر باش. مترس و هراسان مباش، زیرا هر جا که بروی، یهوه خدایت با تو خواهد بود.» (یوشع ۱: ۹، ترجمهٔ هزارهٔ نو)
  • «ای قوم، همه وقت بر او توکل کنید و دل‌های خود را به حضور وی بریزید. زیرا خدا ملجای ماست.» (مزامیر ۶۲: ۸، ترجمهٔ قدیم)
  • «به تمامی دل خود بر خداوند توکل نما و بر عقل خود تکیه مکن. در همهٔ راه‌های خود او را بشناس، و او طریق‌هایت را راست خواهد گردانید.» (امثال ۳: ۵ – ۶، ترجمهٔ قدیم)
  • «همهٔ نگرانی‌های خود را به او بسپارید؛ زیرا او به فکر شما هست.» (اول پطرس ۵: ۷، ترجمهٔ هزارهٔ نو)

شاید شما در خانه مانده‌اید و شاید نگران هم هستید. امیدوارم کسانی را نیز داشته باشید که بتوانید دربارهٔ نگرانی‌هایتان با آنها صحبت کنید، اما اگر این افراد را ندارید، خدا با شماست! او به شما اهمیت می‌دهد و خدایی قابل اطمینان است. به اطرافتان نگاه کنید و در جستجوی تمام نیکویی‌هایی باشید که از این مخمصه‌ای که در آن گرفتار شده‌ایم، پدید آمده‌اند. قول می‌دهم طولی نخواهد کشید که می‌توانید چیزی را پیدا کنید که به‌خاطر آن خدا را ستایش کنید. زیبایی فضای بیرون، عادت جدیدی که در این مدت شکل گرفته است، دوستانی که اهمیت می‌دهند، توانایی صحبت با خدا- اطرافمان مملو از نیکویی‌هاست!

نمی‌دانم شما چه فکری می‌کنید، اما من مصمم هستم که به چیزی که با آن مواجه شده‌ایم، به‌طور متفاوتی به زندگی نگاه کنم. برنامهٔ من این است که کمتر نگران باشم و بیشتر به خدا تکیه کنم.