در حال حاضر، ما در دوران غیرمعمولی و چالش‌برانگیزی زندگی می‌کنیم. به افراد و خانواده‌ها در سراسر جهان گفته شده که در خانه‌های خود بمانند. مدارس تعطیل شده‌اند و خانواده‌ها در تلاش هستند تا به بهترین شکل ممکن به آموزش فرزندان خود در خانه ادامه دهند. این امر برای خانواده‌هایی با کودک یا نوجوان مبتلا به اوتیسم، چالش‌برانگیزتر است. در هر صورت، تعلیم و آموزش می‌تواند همچنان در خانه صورت بگیرد. البته به‌یاد داشته باشید که آموزش در خانه از آنچه که در محیط مدرسه انجام می‌شود کاملاً متفاوت است؛ چون هم محیط یادگیری متفاوت است، هم والدین مربی‌های آموزش‌دیده نیستند. همین‌طور، بسیاری از دانش‌آموزان هم بیشتر از همیشه مضطرب هستند. پس با این تفاوت‌ها، کاملاً منطقی است که یادگیری در خانه، متفاوت از یادگیری در مدرسه باشد. در این مقاله راهکارهایی ارائه می‌شوند که والدین می‌توانند با استفاده از آنها به ایجاد محیطی آرام و به دور از اضطراب در خانه، برای خانواده و برای دانش‌آموز مبتلا به اوتیسم خود کمک کنند.

۱ – هر روز را با یک فکر مثبت شروع کنید

از هر یک از اعضای خانواده بخواهید تا با صدای بلند چیزی بگویند یا به چیزی فکر کنند که شکرگزار و سپاسگزار آن هستند. این کار بیشتر از چند دقیقه بیشتر طول نمی‌کشد. جَو مثبتی که هر روز با شروع آن ایجاد خواهد شد، بیش از اینها ارزش دارد.

https://media-public.canva.com/oZPDk/MADxVyoZPDk/1/tl.jpg

 ۲ – فعالیت‌ها و برنامه ریزی‌ها

به‌یاد داشته باشید که فعالیت و برنامه‌ریزی در خانه متفاوت از مدرسه است.مثلاً ادبیات ممکن است به شکل خواندن و نوشتن یک دستورالعمل سادهٔ آشپزی باشد. ریاضیات ممکن است بر اساس یادگیری مقیاس و اندازه‌های همان دستور آشپزی باشد. سایر فعالیت‌ها یا برنامه‌ریزی‌ها ممکن است شامل یادگیری چگونگی گره‌زدن بند کفش، نحوهٔ مرتب‌کردن تختخواب، چیدن لباس‌های شسته شده در کمد، نحوهٔ شستن ظرف‌ها، تهیهٔ ساندویچ و سایر مواردی از این قبیل باشد. همهٔ اینها مهارت‌هایی هستند که هر یک از ما باید در زندگی خود با آنها آشنا شده و از چگونگی انجام آنها آگاه باشیم. یادگیری لازم نیست حتماً با کاغذ و مداد یا از کتاب باشد. یادگیری می‌تواند هر روزه و در هر نقطه از خانه اتفاق بیفتد.

https://media-public.canva.com/MAC-jFYxorU/1/thumbnail_large-1.jpg

۳ – یک برنامهٔ تصویری ایجاد کنید

ارتباط کلامی برای افراد مبتلا به اوتیسم چالش‌برانگیز است. گفتار گاهی گیج‌کننده و سبب سرخوردگی می‌شود. به‌جای اینکه به فرزندتان به‌طور مدام بگویید چه کاری انجام دهد، از یک برنامهٔ تصویری استفاده کنید. این برنامه می‌تواند شامل عکس و تصاویر، کلمات نوشته شده یا نقاشی باشد. این موارد به توانایی‌های فرد و آنچه در خانه موجود است بستگی دارد. استفاده از یک برنامهٔ تصویری به کودک شما اجازه می‌دهد آنچه را مشاهده ‌می‌کند، به همان ترتیبی انجام دهد که از او انتظار می‌رود. فعالیت‌هایی که در هریک از این برنامه‌های تصویری گنجانده می‌شوند، به توانایی شناخت و میزان اضطراب کودک بستگی دارد.

۴ – راهکار اول/سپس

استفاده از راهکار «قبل/بعد»، برای کودکان مبتلا به اوتیسم به‌خوبی کار می‌کند. اول این کار را بکن و بعد آن کار را انجام بده. شما می‌توانید یک برنامهٔ تصویری تنظیم کنید که تنها با دو عملکرد همراه باشد. ممکن است برخی از دانش‌آموزان بتوانند به‌سرعت اول، بعدی و سپس را انجام دهند. همزمان با پیشرفت کودک، در برنامهٔ تصویری از جزئیات بیشتر و دقیق‌تری استفاده ‌شود. راهکار اول/سپس، برای کودکانی که از گذر از یک کار با الویت زیاد به یک کار با الویت کم مشکل دارند، بسیار مناسب است. اگر آنها بدانند که پس از اتمام یک کار چه چیزی در انتظارشان است؛ اضطراب آنها تسکین یافته و کم می‌شود.

۵ – زنگ استراحت

ضروری است که وقتی برای استراحت در نظر گرفته شود. تعداد دفعات استراحت به کودک بستگی دارد. برخی از کودکان قادر خواهند بود قبل از زنگ استراحت، چندین فعالیت را انجام دهند. در‌حالی‌که برخی دیگر بعد از هر فعالیت نیاز به استراحت دارند. حتی ممکن است بخواهید بعد از یک مدت زمان مشخص استراحت کنید. شاید برخی از کودکان به مدت پنج دقیقه قادر به انجام کاری باشند و سایر کودکان ممکن است یک ساعت کار کنند. خود زمان استراحت نیز مهم است. به کودک بگویید که استراحت برای مدت معینی است و از او انتظار می‌رود که بعد از آن، فعالیت دیگری را انجام دهد. البته ظاهر این امر در خانه متفاوت از مدرسه خواهد بود. شاید اگر کودک فقط یک یا دو فعالیت معین را در صبح انجام دهد، برایش کافی باشد. این بستگی به وضعیت کودک و خانواده دارد.

اگر زنگ ساعت کودک شما را ناراحت نمی‌کند، از آن برای پایان‌دادن به یک درس و شروع درس بعدی استفاده کنید.

https://media-public.canva.com/MAC75XSc6Jo/1/thumbnail_large-1.jpg

۶ – تشویق کنید

لازم است که کودک شما برای فعالیت‌ها و برنامه‌های درسی که انجام می‌دهد، تشویق شود. بهتر است که شما او را نه برای مقدار درسی که می‌خواند، بلکه برای تلاش و کوششی که می‌کند مورد تحسین قرار دهید. حتماً به فرزندتان بگویید که به آنها افتخار می‌کنید. شاید بتوانید تلاش آنها را از طریق شبکه‌های اجتماعی به دوستان و سایر اعضای خانواده نشان دهید؛ یا در صورت امکان آنها را به پنجره‌های خانه بچسبانید تا دیگران نیز بتوانند ببینند. همهٔ بچه‌ها دوست دارند که شناخته شده و مورد تقدیر قرار گیرند. افراد مبتلا به اوتیسم نیز از این موضوع استثنا نیستند!

https://media-public.canva.com/MADesXNSVRg/1/thumbnail_large.jpg