به‌عنوان والدین و اعضای خانواده، مهمترین کاری که می‌توانیم انجام دهیم این است که با فرزندان خود گفتگو کنیم، صبور باشیم، آنها را درک کنیم و به سؤالات آنها صادقانه پاسخ دهیم.

نکات زیر ایده‌هایی را برای کمک به شما ارائه می‌دهند. البته هیچ‌کس فرزند شما را بهتر از خود شما نمی‌شناسد، بنابراین، این نکات را بر اساس وضعیت خانوادگی خود در نظر بگیرید.

خونسرد باشید.

در موقعیت‌های استرس‌زا، کودکان به نوع واکنش ما نگاه می‌کنند. در این شرایط، آرام و خونسرد باشید. این به فرزندتان کمک می‌کند تا آسوده باشد. برای مدیریت استرس خود به راه‌هایی از قبیل صحبت با یک دوست، پیاده‌روی، تمرکز و شکرگزاری برای چیزهایی که دارید یا سایر چیزهای مشابه فکر کنید تا بتوانید در حمایت از فرزندانتان به بهترین شکل ممکن عمل کنید. اگر احساس تشویش می‌کنید و شدیداً نگران هستید، قبل از صحبت با فرزندتان در مورد بیماری کووید-۱۹ یا هر چیزی که باعث اضطراب آنها شده است، مکث کرده و یک نفس عمیق بکشید.

به مسائل ساده نگاه کنید.

هر بحرانی می‌تواند احساس تشویش و سردرگمی ایجاد کند. برای آگاهی از آن، معمولاً با هجوم اطلاعات زیادی روبه‌رو می‌شویم؛ اما شما می‌توانید با تمرکز بر روی چیزهایی که برای فرزندتان مهم‌تر است، به آنها کمک کنید. به‌عنوان مثال، به آنها یاد آوری کنید که در امنیت هستند. توضیح دهید که برنامه‌های عادی زندگی ممکن است برای کمک به حفظ امنیت آنها و سایر افراد جامعه تغییر کند. به آنها بگویید که با شستن مرتب دست‌های خود به همه کمک می‌کنند و موارد دیگری از این قبیل.

گوش دهید.

اجازه دهید فرزندانتان به شما بگویند چه احساسی دارند. احساسات آنها را تصدیق کرده و آنها را درک کنید. شما می‌توانید بگویید: «بله، می‌دانم که نگران هستید.» یا «این کاملاً طبیعی است که عصبانی شوید؛ چون نمی‌توانید مادر بزرگ‌تان را ببینید.» برخی از کودکان به‌راحتی نمی‌توانند در مورد احساسات خود صحبت کنند یا نمی‌توانند از کلماتی استفاده کنند که بازگو کنندهٔ احساسات واقعی آنها باشد. اگر قادر به درک رفتار آنها نمی‌شوید، می‌توانید بگویید: « من متوجه نمی‌شوم که احساس نگرانی دارید یا اینکه غمگین هستید؟» یا اینکه «چه چیزی می‌تواند به شما کمک کند تا احساس بهتری داشته باشید؟»

اخبار موجود را مناسب سن آنها بازگو کنید.

همیشه صادقانه جواب دهید، اما پاسخ‌ها را مناسب سن کودک خود در نظر بگیرید. با اطمینان خاطر حقایق را متعادل کنید. فرزند شما باید بداند که آنها و شما تمام تلاش خود را می‌کنید تا امور بهتر شوند و آنها در امان بمانند.

مراقب آنچه می‌شنوند، باشید.

قرار‌گرفتن در معرض اطلاعات بیش از حد نگران‌کننده را محدود کنید. هنگامی که کودکان در کنار شما هستند، به اخبار مربوط به این بیماری همه‌گیر گوش نکرده یا آن را تماشا نکنید.

برای فرزندتان یک روال عادی فراهم کنید.

داشتن یک برنامهٔ روزمره، باعث آسایش و آرامش بسیاری از کودکان می‌شود. این ممکن است شامل یک زمان خاص برای خوابیدن و بیدار‌شدن، یا زمان خاصی برای بازی، یادگیری یا خوردن وعدهٔ غذایی باشد. والدینی که تمام روز در خانه هستند، فرصت‌های جدیدی را برای برقراری ارتباط با فرزندشان ایجاد می‌کنند. اما ممکن است والدین نیز نیاز به انجام کارهای خودشان و کارهای روزمرهٔ زندگی داشته باشند. بنابراین، اگر برای بازی با فرزندان خود وقت زیادی ندارید، حد و حدودی را برای آنها تعیین کنید. 

صبور باشید و درک کنید.

ممکن است متوجه تغییرات رفتاری در کودک خود شوید. کودکان نسبت به تغییرات روزمره و استرس، واکنش‌های متفاوت نشان می‌دهند. شاید به‌راحتی نا امید، دلسرد یا احساساتی شوند. یا شاید هم درگیر کارهایی شوند که در سنین پایین‌تر انجام می‌داده‌اند. سعی کنید فرزند خود را درک کرده و بفهمید؛ زیرا ممکن است آنها فقط در طی این ایام، به اطمینان خاطر و آرامش بیشتری احتیاج داشته باشند. مراقب باشید و اطمینان حاصل کنید که به‌خاطر شرایط موجود، از شما سوء‌استفاده نکنند.