«او را ظالمانه گرفتند، محکوم کردند و به پای مرگ بردند، و هیچ‌کس اعتنایی به سرنوشت او نداشت. او به‌خاطر گناهان قوم ما کشته شد.»

اشعیا ۸:۵۳

جمعهٔ قبل از عید قیام، روزی است که در کلیسا مصلوب‌شدن عیسی مسیح را گرامی می‌دارند. روزی که در آن نقشهٔ‌ خدا برای آفرینش در حال عملی‌شدن بود. در کلیساهای قدیمی‌تر همچون کلیسای انگلیکن، در شب پنجشنبه (که واقعهٔ شام خداوند در آن اتفاق افتاد)، شبانان و رهبران همچون عیسی که پاهای شاگردان را شست، پاهای اعضای کلیسا را می­شویند و بعد از اتمام مراسم، محراب و کلیسا را از تزئینات خالی می‌کنند تا زندگی تهی و سیاه انسانِ گناهکار را به تصویر بکشند. در این روز کلیسا با دعا و روزه سعی بر درک واقعیت عمل عیسی مسیح بر روی صلیب دارد.

صلیب از نشانه‌های مسیحیان است که در داخل یا بیرون کلیساها دیده می‌شود. معمولاً در کلیساهای پروتستان، صلیبِ خالی دیده می‌شود که پیام رستاخیز را با خود دارد و در کلیساهای کاتولیک شرق و غرب، صلیب با عیسی مصلوب را نشان می‌دهد که یادآور قربانی‌شدن عیسی مسیح برای گناهان بشر است.

صلیب نمادی از رنج، شکست و همچنین پیروزی و نجات است و مصلوب‌شدن عیسی بر روی آن، به‌عنوان آموزه‌ایی واحد در بین همهٔ فرقه‌های مسیحی شناخته شده است. 

چرا مرگ عیسی باید بر روی صلیب انجام می‌شد؟

 مصلوب‌شدن ظالمانه‌ترین روش اعدام در زمان روم برای مجرمانی با اَشّد مجازات بود. به‌نظر می‌رسد که مصلوب‌شدن مجازاتی مناسب برای تمام گناهان بشر بود. گناهی که هیچ قربانی‌ای پاسخ‌گوی آن نبود. نیز، مصلوب‌شدن تنها مرگى بود که پیشگویی‌هاى عهد عتیق را عملی می‌کرد.

پیشگویی مصلوب‌شدن عیسی در فصل ۲۱ کتاب اعداد گفته شده است. داستان خدا و قوم اسرائیل. خدا آنها را از بردگی مصر آزاد کرده و از دریای سرخ عبور داد. سپس برای آنها در بیابان، غذایی معجزه‌آسا به نام منا فراهم کرد تا هر روز صبح‌ مانند شبنم بر زمین ظاهر شود. خدا حتی به آنها کمک کرد تا دشمنان خود را شکست دهند.

اما مردم شکایت‌کنان کارها و رهبری او و موسی را زیر سؤال بردند. آنها از منا که خدا برایشان فراهم کرد، متنفر شده بودند. خدا آنها را بارها‌و‌بارها از خطرات مختلف نجات داده بود، اما در باور آنها خدا جایی نداشت. آنها به‌جای ایمان، بی‌ایمانی را انتخاب کرده بودند و نام خدا را تحقیر می‌کردند.

سپس خداوند مارهایی سمّی فرستاد تا آنان را مجازات کند. بسیاری براثر نیش مارها مسموم یا جان خود را از دست دادند، پس مردم نزد موسی رفتند و به گناهان خود اعتراف و دعا کرده و از خدا خواستند تا مارها را دور کند.

در جواب، خدا به موسی دستور داد، ماری بُرنزی درست کند و آن را روی یک قطب بر چوبی بیاویزد. تا افراد مسموم به مار برنز نگاه کرده و شفا یابند.

«همان‌طوری که موسی در بیابان مار بُرنزی را بر بالای تیری قرار داد، پسر انسان هم باید بالا برده شود تا هرکس به او ایمان بیاورد صاحب حیات جاودان گردد. زیرا خدا جهانیان را آن‌قدر محبّت نمود که پسر یگانهٔ خود را داد تا هرکه به او ایمان بیاورد هلاک نگردد، بلکه صاحب حیات جاودان شود. زیرا خدا پسر خود را به جهان نفرستاد که جهانیان را محکوم نماید بلکه تا آنان را نجات بخشد.» (یوحنا ۱۴:۳-۱۷)

عیسی نیز می‌بایست همانند آن مار بُرنز بر روی یک قطب مصلوب شود تا بشر از گناهان خود پاک شده و شفا یابد. اشعیا نیز چنین پیشگویی کرد: «او متحمّل مجازاتی شد که حقِّ ما بود، و او دردهایی را تحمّل کرد که می‌بایست ما تحّمل می‌کردیم. و ما پنداشتیم که درد و رنج و زحمت‌های او مجازاتی از جانب خدا بود. امّا به‌خاطر گناهان ما، او مجروح شد و به‌خاطر شرارتهای ما، او مضروب گردید. و به‌خاطر دردی که او متحمّل شد، شفا یافتیم و به‌خاطر ضربه‌هایی که او تحمّل کرد، سالم شدیم.» ( اشعیا ۵:۵۳)

اگرچه نمی‌توانیم مطمئن باشیم، چرا خدا مرگ بروی صلیب را برای پسرش برگزید، اما می‌دانیم این شیوهٔ مرگ تحقق پیشگویی‌های عهد عتیق درباره مسیحای آینده بود. ما همچنین می‌دانیم عیسی، تنها پسر خدا، با رنجْ مجازات گناهان جهان، از جمله من و شما را بر دوش کشید و پرداخت کرد تا نه تنها از گناه آزاد شویم، بلکه حیات جاودان داشته باشیم. 

در کتاب‌مقدس می‌خوانیم که ‌مزد گناه مرگ است. به همین دلیل، سیستم قربانی و شریعت در عهد قدیم (در اسرائیل) به‌وجود آمد تا حیوانات محصولات زمین (همراه با قربانی‌های دیگر) به‌جای انسان قربانی شوند و بدین وسیله، انسان از کارهای بد خودش توبه کند. به این ترتیب، او در حضور خدا پذیرفته و رابطه‌اش با وی حفظ می‌شد. 

پولس در نامهٔ خود به رومیان و غلاطیان به تفسیر استدلال می‌کند، انسان در به‌انجام‌رساندن هدف شریعت و سیستم قربانی کاملاً شکست خورد. بنابراین، خدای پدر، پسر یگانه خود عیسی را فرستاد که به‌جای ما شریعت را به‌طور کامل انجام دهد و برای ما بر روی صلیب قربانی گناه شود. امروز نقش عیسی مصلوب در زندگی شما چیست؟