صعود عیسی مسیح، چهل روز بعد از قیام او در کوه زیتون اتفاق افتاد. عیسی مسیح در طی این چهل روز شاگردان را در مکان‌های مختلف دیدار کرد. آخرین دیدار او از شاگردان در کوه زیتون بود. کوه زیتون، کوهستانی است در شرق و مجاورت شهر قدیمی اورشلیم. این کوه به دلیل داشتن باغ‌های زیتون بر روی آن،‌ زیتون نامیده شده است. این کوه برای مدت ۳۰۰۰ سال به‌عنوان قبرستان یهودیان استفاده می‌شده و تقریباً ۱۵۰۰۰۰ قبر دارد. 

درآن روز، بر طبق انجیل لوقا و اعمال رسولان،‌ شاهدان عینی در آن واقعه حضور داشتند. در آنجا عیسی به شاگردان وعدهٔ آمدن روح‌القدس را داد که به آنها قوت خواهد داد تا در اقصانقاط جهان شاهدان او باشند. (اعمال ۸:۱-۷)

«عیسی پس از گفتن این سخنان، در‌حالی‌که ایشان می‌نگریستند، به بالا برده شد و ابری او را از مقابل چشمان ایشان برگرفت. هنگامی که می‌رفت و شاگردان به آسمان چشم دوخته بودند، ناگاه دو مردِ سفیدپوش در کنارشان ایستادند و گفتند: «ای مردان جلیلی، چرا ایستاده به آسمان چشم دوخته‌اید؟ همین عیسی که از میان شما به آسمان برده شد، باز خواهد آمد، به همین‌گونه که دیدید به آسمان رفت.»

(اعمال ۱۰:۱-۸)

صعود عیسی مسیح، در روز پنج‌شنبه، در برخی از کلیساها جشن گرفته شده، مراسمی به‌یاد این واقعه برگزار می‌شود. رنگ‌هایی که در این ایام در این کلیساها مورد استفاده قرار می‌گیرند، سفید و طلایی است.

 این روز برای ما پیام امید دارد. امید به اینکه عیسی مسیح دوباره برخواهد گشت. همین‌طور، یادآوری‌ای است که او ما را در این جهان تنها نگذاشته، بلکه روح‌القدس را برای محافظ و قوت به ما وعده داده است. او از شاگردان خواست تا به اروشلیم برگشته و منتظر روح‌القدس باشند. واقعهٔ‌ پنطیکاست، ده روز بعد از صعود عیسی مسیح اتفاق افتاد که در مقالهٔ‌ بعد در مورد آن بیشتر خواهید خواند.

عیسی مسیح نه‌تنها به‌عنوان پسر خدا، بلکه به‌عنوان پسر انسان نیز به آسمان صعود کرد تا نمایندهٔ‌ بشریت در دست راست خدا باشد. 

صعود عیسی مسیح به ما این امکان را می‌دهد تا با امیدی عظیم در زندگی ایمانی خود به‌پیش رفته، در هر کاری که انجام می‌دهیم از طریق روح القدس، مسیح را در خود و در زندگی خود جستجو کنیم.

صعود عیسی مسیح، تاریخ را  پی‌پایان می‌سازد. صعود عیسی مسیح، یقین ما را توأم با تخیلی شیرین می‌کند تا در مورد آینده و زندگی در حضور خدا فکر کرده و امید را در خود شعله‌ور کنیم؛ زیرا مسیح زنده و بر دست راست پدر نشسته است. 

در صعود مسیح، ایمان ما فراتر از دیوارهای محدود ساختمان کلیسا می‌رود. پس با امیدی که در آن است، چشم‌ها را از دیوارها برگرفته،به خداوند بی‌حد‌و‌مرز‌مان بدوزیم.