عزیزان توجه داشته باشند که این نوشته در چهارچوب هفت راز یا هفت آیین مقدس مسیحیت سنتی تهیه شده است و فقط از دیدگاه کلیساهای سنتی مورد بررسی قرار گرفته است.

اشاره به این آیین را در عهد جدید می‌توان در یعقوب ۵: ۱۴ یافت. با تدهین بیماران با روغن مقدس و دعای کشیش، کل کلیسا فرد بیمار را به خداوند می‌سپارند. هر مؤمنی که وضعیت جسمی او به‌نحوی در خطر است می‌تواند در این آیین فیض‌بخش شرکت کند.

انسان می‌تواند تدهین بیماران را در طول زندگی‌اش بارها دریافت کند. به این ترتیب عاقلانه است که جوانان نیز اگر جراحی دشواری در پیش دارند، انجام این آیین را پیش از جراحی طلب نمایند. در چنین لحظاتی، بسیاری از مسیحیان (مثل آمادگی برای جراحی)، تدهین را با آیین اعتراف همراه می‌کنند تا مهیای هر اتفاقی در زندگی خویش باشند.

این آیین، از تدهین پیشانی و دست‌ها با روغن مقدس همراه با قرائت یکی از دعاهای مرتبط تشکیل می‌شود. تدهین، به فرد بیمار تسلای‌خاطر، آرامش و قوت می‌بخشد و او را به شیوه‌ای ژرف به مسیح پیوند می‌زند، مفهومی که این آیین را به‌‌عنوان راز ارتقا می‌بخشد؛ زیرا خداوندگار ما نیز درد کشید و هراس‌های ما را پشت سر گذاشت.

برای برخی از افراد، آیین مقدس تدهین به شفا می‌انجامد، اما اگر ارادهٔ خدا چنین باشد که آن فرد در خداوند بخوابد و به خانهٔ ابدی رهسپار شود، انجام این آیین به فرد قوت می‌بخشد تا در طی نبردهای جسمی و روحی‌اش به‌سوی راه واپسین، قوت و نیرو داشته باشد. اجرای این مراسم فیض‌بخش، بر بخشودگی گناهان فرد بیمار، تأثیر دارد.

بسیاری از مردم از انجام این آیین هراس دارند و آن را تا آخرین لحظات زندگی به تعویق می‌اندازند؛ زیرا گمان می‌کنند که انجام آن به معنای صدور حکم مرگشان است، اما انجام این آیین دقیقاً بر عکس آن چیزی است که ایشان فکر می‌کنند.

تدهین بیماران، نوعی تضمین برای زندگی است. کسانی که افراد بیمار را در حین این آیین مقدس همراهی می‌کنند، لازم است که در بر‌طرف‌کردن هراس از دل ایشان به آنها کمک کنند و آنها را قوت ببخشند.

کسانی که به‌شدت در خطر مرگ هستند، بنابر غریزه در می‌یابند که در چنین لحظاتی هیچ چیز برایشان مفیدتر از آن نیست که به فوریت و به شکلی قطعی احساس کنند که در نهایت به کسی سپرده می‌شوند که معنای حقیقی غلبه بر مرگ است، یعنی خداوندگار ما عیسی مسیح.

این آیین، توسط اسقفان و کشیشیان انجام می‌شود و کسان دیگر اجازهٔ انجام این آیین مقدس را ندارند.یکی از مهمترین نشانه‌های محبت مسیحی، توجه به بیماران و اشخاص سالخورده است. اجرای این آیین فرصت مناسبی است که طی آن، محبت مسیحایی در شکل طلب سلامتی و تدهین اشخاص نیازمند خود را نشان دهد. چنانکه شخص عیسی آمد تا محبت خویش را به دیگران نشان دهد، او به‌ویژه در شرایط سخت زندگی انسان‌ها ایشان را شفا بخشید. اجرای این آیین مقدس در راستای همین محبت او قابل درک است.